عروسی در سوروقدیم؛ آیین‌های ازدواج در محله تاریخی بندرعباس

محله‌ی سورو قدیم یکی از کهن‌ترین محله‌های بندرعباس است؛ محله‌ای که آیین‌ها و سنت‌هایش بازتابی از هویت فرهنگی جنوب ایران‌اند. یکی از مهم‌ترین این آیین‌ها، مراسم عروسی در سورو بود؛ مراسمی که در گذشته نه‌تنها یک جشن خانوادگی، بلکه رویدادی اجتماعی و محله‌ای به‌شمار می‌آمد.

این نوشته نگاهی دارد به آیین‌های عروسی در سورو قدیم؛ از زمانی که داماد را با شتر و اسب راهی می‌کردند تا مراسمی که با دعا، زیارت و حنابندان معنا می‌گرفت.

آغاز مراسم عروسی در سورو قدیم

در گذشته، عروسی در سورو با آماده‌سازی داماد آغاز می‌شد. در روز عروسی، داماد را سوار شتر یا اسب می‌کردند و برای پوشیدن لباس به مکانی مشخص می‌بردند. این مرحله صرفاً آماده شدن ظاهری نبود، بلکه بخشی از آیین گذار داماد به زندگی مشترک محسوب می‌شد.

لباس داماد با احترام و تشریفات پوشانده می‌شد و اطرافیان با دعا و نیت خیر، او را برای آغاز این مسیر همراهی می‌کردند. حضور شتر یا اسب، نشانه‌ای از جایگاه اجتماعی مراسم و اهمیت این روز در زندگی فردی و جمعی بود.

زیارت‌های پیش از ورود به خانه

پس از پوشیدن لباس، داماد همچنان بر همان شتر یا اسب سوار می‌ماند و مسیر زیارتی عروسی آغاز می‌شد.
نخست، داماد را به زیارت شیخ ایسوف (یوسف) می‌بردند؛ زیارتی برای طلب خیر، برکت و استواری زندگی آینده.

پس از آن، داماد به زیارت مسجد گپ برده می‌شد؛ جایی که دعا و نیت خیر، پیوند ازدواج را معنایی دینی و اجتماعی می‌بخشید.
در نهایت، داماد از مسیر زیارت به خانه بازمی‌گشت؛ خانه‌ای که از آن پس، محل آغاز زندگی مشترک او و عروس بود.

این مسیر نشان می‌دهد که در عروسی‌های سورو قدیم، پیوند ازدواج تنها یک قرارداد خانوادگی نبود، بلکه با باورهای دینی و فرهنگی گره خورده بود.

حنابندون؛ آیینی مشترک برای عروس و داماد

یکی از مهم‌ترین و ماندگارترین رسوم عروسی در سورو، حنابندون بود. در این مراسم، به پای عروس و داماد حنا می‌بستند؛ رسمی که نماد شادی، خوش‌یمنی و آغاز زندگی تازه به‌شمار می‌رفت.

حنابندان با گردهمایی زنان محله، آوازهای محلی، دعا و نیت خیر همراه بود. حنا در فرهنگ محلی، نشانه‌ی پاکی و برکت بود و بستن آن به پای هر دو نفر، نشان‌دهنده‌ی همراهی عروس و داماد در مسیر زندگی مشترک محسوب می‌شد.

عروسی در سورو؛ آیینی جمعی و مردمی

عروسی‌های قدیم سورو، آیین‌هایی ساده اما عمیق بودند.
همه‌چیز بر پایه‌ی مشارکت مردم شکل می‌گرفت:

• آماده‌سازی‌ها گروهی بود
• شادی میان همه تقسیم می‌شد
• مرزی میان میزبان و مهمان وجود نداشت

این مراسم‌ها بیش از آنکه نمایشی باشند، ریشه در فرهنگ، ایمان و همبستگی اجتماعی داشتند.

اهمیت ثبت آیین‌های عروسی سورو قدیم

بازخوانی آیین‌های ازدواج در سورو قدیم، فقط مرور خاطره‌ها نیست؛ بلکه تلاشی برای حفظ میراث فرهنگی ناملموس بندرعباس است. آیین‌هایی مانند سوار کردن داماد بر شتر یا اسب، زیارت پیش از ورود به خانه و حنابندون، بخش مهمی از هویت فرهنگی این محله تاریخی را شکل داده‌اند.

ثبت و روایت این سنت‌ها، کمک می‌کند تا نسل‌های بعدی بدانند که سورو فقط یک محله نیست، بلکه تاریخی زنده از زندگی، باور و فرهنگ مردم جنوب ایران است.