عارفه احمدیپور بندری؛ از تاتامی تا قضاوت ملی
عارفه احمدیپور بندری از چهرههای فعال و تأثیرگذار کاراته بانوان در استان هرمزگان است؛ ورزشکاری که مسیر حرفهای خود را از سالها تمرین و رقابت آغاز...
نوشتههای اخیر
نوشته 
لیله القدر، آسمانی که در سورو باز شد
روایتی فولکلور از لیلهالقدر در حاشیه خلیج فارسدر محلهی سورو قدیم، شب قدر فقط یک شب مذهبی نبود؛ شبی بود که «آسمان میتوانست باز شود».پیرهای محل ه...
عروسی در سوروقدیم؛ آیینهای ازدواج در محله تاریخی بندرعباس
محلهی سورو قدیم یکی از کهنترین محلههای بندرعباس است؛ محلهای که آیینها و سنتهایش بازتابی از هویت فرهنگی جنوب ایراناند. یکی از مهمترین این آی...
فرود نخستین هواپیما در سورو و گروهبان شفیمحمد (گچکی)
حدود سال ۱۹۵۰ میلادی (نزدیک به ۷۱ سال پیش)، در حالی که بچههای سورو کنار دریا مشغول بازی بودند، ناگهان سه هواپیما در غرب سورو ظاهر شدند. هواپیماها ...
نوشته 
پایان یک عصر: صالح آتون، راوی موسیقی هرمزگان خاموش شد
در سکوت این روزهای خاکستری، یک صدا برای همیشه خاموش شد. صالح آتون، آن خواننده و نوازنده محبوب هرمزگانی که نوای آشنا و صمیمی جنوب بود، به دلیل کهولت...
نوشتههای محبوب
نام های پیشین بندرعباس
تا قبل از قرن چهارم هجری در حوالی شهر بندرعباس فعلی، بندر و روستای کوچکی به نام «سورو» وجود داشت که جغرافیانویسان قرن چهارم هجری قمری از آن نامبرد...
صالح آتون: صدای جاودانه موسیقی بندرعباس و سورو
صالح آتون یکی از چهرههای برجسته موسیقی فولکلور بندرعباس و بهویژه محله تاریخی سورو بود که نقش مهمی در حفظ و ترویج فرهنگ موسیقایی جنوب ایران ایفا ک...
اولینهای سورو
صالح آتوناولین هنرمند سورویی که با تشکیل گروه موسیقی در رادیو و تلویزیون بندر برنامه اجرا نمود.زیبا شیروان (زیبا گلناری)اولین زن هنرمند سورو که به ...
پیشینه سوروقدیم
کمتر نوشتهای درباره تاریخ بندرعباس (گامرون) میتوان یافت که در آن به بندر سورو اشاره نشده باشد در بعضی از این نوشتهها بهعنوان بندری کوچک در مقاب...
مهیاوه و سوراغ: طعمهای اصیل خلیجفارس
در فرهنگ غذایی جنوب ایران، بهویژه در بندرعباس و محله سورو قدیم، دو چاشنی بینظیر به نامهای مهیاوه و سوراغ جایگاه ویژهای دارند. این دو محصول نهت...
داستان زیبا شیروان، زیبای سورو
گذشته از قامت توپر، گردن کوتاه، سیگار وینستون گوشه لب و آن ساعت وستاند دور مچ سیاهش، او زنی بود میانسال با دست و پاهای همیشه حنا بسته و چشمهایی ...
نوشته ساحل سورو
